یاد بگیریم که خودمان باشیم و زندگی کنیم

شعر و نثر:

در اين سكوت نيمه شب دلم سحر نمي كند      چرا ز غم سراي من كسي گذر نمي‌كند

نشسته ام به ياد آن گذشته پر از سكوت           چرا از اين پياله ها يكي اثر نمي كند

هواي انتظار او هواي پر زگريه است            چرا ز يار من كسي مرا خبر نمي‌كند

خيال ديدنش مرا دوباره مي كند رها               چرا ز اين خيال وهم دلم حذر نميكند

براي چه نشسته ام به پاي آن گيس كمند           چرا زگريه هاي من حس ظفر نمي كند

خداي من خداي غمگسار من                          چرا غم خانه خراب ز من گذر نمي كند

هميشه ذكر اين سخن ز ذهن من نمي رود         چرا زمن گذشت و او هواي بر نمي كند

منو چهر نجفي